Ogólnopolski Program Edukacji Węchowej

Węch ma znaczenie. Zauważ. Rozpoznaj. Reaguj.

Spotkanie, po którym wiesz, co obserwować u siebie, co sprawdzić w domu i kiedy skonsultować zmianę węchu.

To nie jest spotkanie o perfumach. To praktyczna edukacja o bezpieczeństwie, jedzeniu, zdrowiu i relacjach. Bez diagnozowania, bez straszenia i bez cudownych metod.

Po spotkaniu potrafisz

Każde spotkanie kończy się konkretem. Oto co uczestnik potrafi po programie:

odróżnia opis czterech zmian węchu — anosmii, hyposmii, parosmii i fantosmii — ale nie stawia sobie na tej podstawie diagnozy
wie, że nowa, nagła, utrzymująca się, pogarszająca się lub jednostronna zmiana, szczególnie po urazie albo z objawami neurologicznymi, wymaga profesjonalnej oceny
potrafi zbudować w domu drugi obieg bezpieczeństwa, gdy nos nie jest wystarczającym alarmem
wie, jak obserwować apetyt, masę ciała, różnorodność jedzenia i nastrój
rozumie, czym trening węchowy może być, czego nie gwarantuje i dlaczego nie zastępuje ustalenia przyczyny
potrafi porozmawiać z bliską osobą o zapachu, jedzeniu i higienie bez zawstydzania

Co możesz zrobić już jutro

Sprawdź, czy działają czujniki dymu i tlenku węgla; jeśli instalacja tego wymaga, używaj właściwego czujnika gazu.
Zapisuj datę otwarcia produktów i nie rozstrzygaj wątpliwości o bezpieczeństwie jedzenia samym wąchaniem lub próbowaniem.
Zapytaj starszą bliską osobę, czy jej węch lub smak jedzenia ostatnio się zmienił.
Przy osłabionym węchu ustal z zaufaną osobą dyskretny sposób zwracania uwagi na zapach ciała lub ubrania.
Obserwuj apetyt, niezamierzoną zmianę masy ciała i nastrój.
Przy parosmii zapisuj wyzwalacze zamiast na stałe usuwać całe grupy produktów.
Zanim rozpoczniesz trening węchowy, spróbuj ustalić przyczynę zmiany.

Mój plan węchowy

Zauważ. Rozpoznaj. Reaguj.

Każdy uczestnik otrzymuje jednostronicową kartę, która pomaga uporządkować działania. To nie jest test diagnostyczny.

Podgląd karty uczestnika

1

Co się zmieniło?

Od kiedy, jak często i w jakich sytuacjach?

2

Kiedy szukam pomocy?

Krótka lista sygnałów wymagających konsultacji.

3

Mój drugi obieg bezpieczeństwa

Czujniki, daty żywności, zasady przechowywania i wsparcie innych osób.

4

Jedzenie i samopoczucie

Apetyt, masa ciała, różnorodność diety i nastrój.

5

Moja zaufana osoba

Kto może dyskretnie pomóc, gdy własny nos nie daje pewnej informacji?

6

Mój następny krok

Jedno działanie zapisane przed wyjściem ze spotkania.

O programie

Główny cel programu

Podnosimy społeczną świadomość znaczenia węchu oraz uczymy zauważać jego zmiany, rozumieć ich codzienne konsekwencje i odpowiedzialnie na nie reagować.

Ogólnopolski Program Edukacji Węchowej to systematyczna, prowadzona z szacunkiem edukacja o znaczeniu węchu w codziennym życiu. To nie jest wyłącznie popularyzacja niedocenianego zmysłu.

Siedem obszarów programu

Każdy obszar kończy się jednym działaniem, które uczestnik potrafi wykonać po spotkaniu.

1. Zmiana węchu

  • anosmia, hyposmia, parosmia i fantosmia
  • jak opisać zmianę
  • kiedy potrzebna jest profesjonalna ocena

Uczestnik potrafi nazwać doświadczenie bez samodzielnego diagnozowania jego przyczyny.

2. Starzenie i choroby neurodegeneracyjne

  • stopniowe osłabienie z wiekiem jest częste, ale nie jednakowe i nie nieuniknione
  • zaburzenia węchu mogą występować wcześnie w niektórych chorobach
  • są nieswoiste i same nie rozpoznają choroby Parkinsona ani Alzheimera

Uczestnik nie lekceważy zmiany, ale też nie wyciąga z niej katastroficznych wniosków.

3. Bezpieczeństwo

  • dym, gaz, tlenek węgla i żywność
  • czujniki oraz regularne sprawdzanie ich działania
  • data otwarcia, historia produktu i zasady przechowywania
  • nos jako wskazówka, nigdy jako zamiennik urządzeń bezpieczeństwa

Uczestnik tworzy drugi obieg bezpieczeństwa.

4. Jedzenie i odżywianie

  • różnica między smakiem podstawowym a pełnym wrażeniem jedzenia
  • apetyt, przyjemność, masa ciała i różnorodność diety
  • parosmia i bezpieczne strategie radzenia sobie
  • kiedy potrzebny jest lekarz lub dietetyk kliniczny

Uczestnik wie, co obserwować i kiedy poprosić o pomoc.

5. Nastrój, pamięć i relacje

  • zapach jako część wspomnień i bliskości
  • izolacja, obniżony nastrój, niebokój i utrata przyjemności
  • lęk o zapach własnego ciała
  • granica między edukacją a terapią

Uczestnik umie nazwać trudność i poszukać właściwego wsparcia.

6. Trening węchowy i życie ze zmianą

  • regularny, uważny kontakt z zapachami
  • brak magicznych produktów
  • znaczenie przyczyny, wieku, czasu trwania i regularności
  • trening jako możliwe wsparcie, nie obietnica wyleczenia

Uczestnik zna możliwości, ograniczenia i kolejność działań.

7. Zapach ciała — pytania bez wstydu

  • fizjologia, wiek, choroba, higiena i środowisko
  • rozmowa z bliską osobą bez upokarzania
  • prosta rutyna zamiast kompulsywnego sprawdzania
  • zaufana osoba jako dodatkowe źródło informacji

Uczestnik odzyskuje część kontroli bez wstydu i obsesji.

Priorytet: seniorzy i opiekunowie

Pierwszym priorytetem programu są seniorzy i ich opiekunowie. Dla tej grupy przygotowujemy pięć podstawowych modułów edukacyjnych, prowadzonych prostym językiem i z szacunkiem.

1węch i starzenie
2ważne sygnały zdrowotne
3bezpieczeństwo w domu
4jedzenie, masa ciała i nastrój
5konsultacja, trening i codzienne zabezpieczenia

Dla kogo

seniorzy i ich opiekunowie
rodziny i mieszkańcy
szkoły i nauczyciele
biblioteki i domy kultury
uniwersytety trzeciego wieku
samorządy i instytucje lokalne
centra usług społecznych
organizacje pozarządowe

Formy działania

Każda forma łączy krótką opowieść, wiedzę opartą na badaniach, codzienne przykłady, działania możliwe do wykonania od razu, pytania uczestników bez zawstydzania i wypełnienie Mojego planu węchowego.

spotkania otwarte dla mieszkańców
warsztaty praktyczne
Lokalne Dni Węchu
materiały dla seniorów i opiekunów
działania dla szkół i rodzin
szkolenia edukatorów
program dla kilku miejscowości
badania i ewaluacja programu

Co otrzymuje organizator

Organizator nie kupuje ciekawego wykładu o zapachach. Umożliwia mieszkańcom lepsze rozpoznanie problemu i przygotowanie bezpiecznej reakcji.

wydarzenie dostosowane do uzgodnionej grupy
zatwierdzony program i materiały uczestnika
krótki opis do komunikacji lokalnej
listę wymagań organizacyjnych
możliwość zebrania anonimowych pytań i potrzeb
prostą ankietę wiedzy i zamiaru działania
podsumowanie realizacji w uzgodnionym zakresie

Ewaluacja

Program mierzy zmianę użytecznej wiedzy, nie tylko satysfakcję. Nie obiecuje wyników zdrowotnych, których pojedyncze spotkanie nie może zagwarantować.

Bezpośrednio po spotkaniu

  • odsetek osób rozumiejących, że zaburzenie węchu nie jest diagnozą
  • odsetek osób znających podstawowe zasady bezpieczeństwa
  • odsetek osób wiedzących, kiedy szukać profesjonalnej pomocy
  • liczba zapisanych konkretnych następnych kroków

W pilotażu po 30 dniach

  • sprawdzenie czujników lub uzupełnienie zabezpieczeń
  • wprowadzenie datowania otwartej żywności
  • rozmowa z bliską osobą
  • podjęcie uzasadnionej konsultacji
  • utrzymanie bezpieczniejszego sposobu radzenia sobie z parosmją

Partnerzy

Zapraszamy do współpracy partnerów publicznych, społecznych i badawczych: samorządy, instytucje kultury i edukacji, organizacje pozarządowe, uczelnie oraz firmy finansujące lokalne działania społeczne.

Fundacja tworzy interdyscyplinarną Radę Programową Ogólnopolskiego Programu Edukacji Węchowej. Nie przedstawiamy niepotwierdzonych partnerstw ani patronatów.

Bezpieczeństwo i odpowiedzialność

Program nie diagnozuje i nie leczy. Uczy zauważyć zmianę, zrozumieć jej codzienne znaczenie i odpowiedzialnie zareagować.

Treści przekazujemy prostym językiem, z szacunkiem, bez zawstydzania z powodu wieku, choroby, zawodu czy zapachu ciała. Nie obiecujemy wykrywania chorób po zapachu.

Program ma charakter edukacyjny. Nie prowadzi diagnozy ani leczenia i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Osłabienie węchu nie jest samodzielnym rozpoznaniem choroby Parkinsona, Alzheimera ani innej choroby.

Dokumenty

Materiały do pobrania dla decydentów, samorządów i partnerów. Dokumenty są w przygotowaniu i będą dostępne do pobrania w tym miejscu.

Karta programu

Jednostronicowe podsumowanie programu do szybkiego przekazania decydentom.

Dokument w przygotowaniu

Pełne założenia programu

Cele, grupy odbiorców, formaty, zasady bezpieczeństwa i plan rozwoju.

Dokument w przygotowaniu

Oferta dla miast i powiatów

Warianty współpracy, formy finansowania i zakres organizacyjny.

Dokument w przygotowaniu

Najczęstsze pytania

Zaprosisz program do swojej miejscowości?

Program ma charakter edukacyjny. Nie prowadzi diagnozy ani leczenia i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Osłabienie węchu nie jest samodzielnym rozpoznaniem choroby Parkinsona, Alzheimera ani innej choroby.